Του Κύψελου Λεωνίδη Ιάκωβου
Στις 4 Ιανουαρίου το FIR Αθηνών βγήκε εκτός λειτουργίας ενώ δεν λειτούργησε ούτε το εφεδρικό με αποτέλεσμα να διακοπούν ο πτήσεις από και προς το αεροδρόμιο Αθηνών.
Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας σε ανακοίνωσή της αναφέρει:
«Πρόβλημα Συχνοτήτων στο F.I.R. Αθηνών. Κάποιες συχνότητες που εξυπηρετούν τις ανάγκες του FIR Αθηνών αντιμετωπίζουν πρόβλημα το οποίο διερευνάται μαζί με αρμόδιους εξωτερικούς φορείς. Προκειμένου για την απόλυτη διατήρηση της ασφάλειας των πτήσεων, εξυπηρετείται μόνο μέρος των υπερπτήσεων, και έχουν τεθεί περιορισμοί στα ελληνικά αεροδρόμια. Προς τούτο έχει ήδη εκδοθεί σχετικό ΝΟΤΑΜ. Το θέμα τελεί υπό διερεύνηση και θα υπάρξουν νεότερες ανακοινώσεις».
Το αποτέλεσμα αυτού ήταν να σταματήσουν οι πτήσεις από και προς τα Ελληνικά αεροδρόμια και κυρίως προς το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, αδειάζοντας ουσιαστικά το FIR Αθηνών. Οι πτήσεις πάνω από την Αθήνα που ήταν εκείνη την ώρα σε εξέλιξη, προσγειώθηκαν με χειροκίνητο τρόπο από τους πιλότους ενώ όσες ήταν δυνατό εκτράπηκαν σε άλλα αεροδρόμια.
Η ταλαιπωρία για το ταξιδιωτικό κοινό, εν μέσω εορταστικής περιόδου ήταν τεράστια με πτήσεις να καθυστερούν πολλές ώρες ή και να ακυρώνονται. Η χώρα για ακόμα μία φορά διασύρθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο γιατί υπήρχε πρόβλημα και στις διεθνής πτήσεις.
Ευτυχώς για όλους δεν υπήρξε άσχημη εξέλιξη σε καμία πτήση και έληξε χωρίς απρόοπτα το συμβάν. Αυτό φυσικά, οφείλετε στην εμπειρία των πιλότων και του προσωπικού εδάφους, που έδρασαν συντονισμένα και δεν κινδύνεψαν ανθρώπινες ζωές.
Ο απαρχαιωμένος εξοπλισμός στα ραντάρ και στις τηλεπικοινωνίες για τον οποίο διαμαρτύρονται οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας εδώ και πολλά χρόνια, πιθανόν να ήταν η αιτία του προβλήματος καθώς είναι τουλάχιστον 25ετίας. Το καλοκαίρι, ο έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας γινόταν με ένα από τα τρία τερματικά ραντάρ αφού τα δύο ήταν εκτός λειτουργίας. Φυσικά και από θέματα κυβερνοασφάλειας είναι τεχνολογικά αρχαία και εντελώς ευάλωτα σε οποιαδήποτε επίθεση.
Είναι πραγματικά ακατανόητη η στάση των Ελληνικών κυβερνήσεων σε τέτοια θέματα ασφάλειας των πολιτών. Σε παγκόσμιο επίπεδο τα ίδια τα κράτη επενδύουν και διαθέτουν εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας ώστε να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία των συστημάτων ελέγχου πτήσεων. Γιατί ο Πολίτης πρέπει να νιώθει ασφάλεια όταν ανεβαίνει σε ένα αεροπλάνο να ταξιδέψει.
Και ενώ υπάρχει μεγάλο ιστορικό δυστυχημάτων τόσο στους δρόμους όσο και στις ράγες (Τέμπη) αλλά και στη θάλασσα (Σαμίνα), η κυβέρνηση δεν πράττει απολύτως τίποτα για να παρέχει επιτέλους στον Πολίτη άνετες και ασφαλείς μεταφορές. Στην χώρα μας ο Πολίτης πλέον δεν νιώθει καμία ασφάλεια σε κανένα μέσο μεταφοράς. Όλες οι υποδομές είναι απαρχαιωμένες, υποστελεχωμένες και στις περισσότερες περιπτώσεις η σωστή λειτουργία τους οφείλεται στο φιλότιμο και στην υπερεργασία των εναπομεινάντων υπαλλήλων.
Να σημειωθεί ότι δεν χρειάζονται επενδύσεις δισεκατομμυρίων για να εκσυγχρονιστούν τα συστήματα ελέγχου και τηλεπικοινωνιών. Ο διαγωνισμός για την αγορά οκτώ νέων ραντάρ επικαιροποιημένων τεχνικών προδιαγραφών έχει συνολικό κόστος 53,6 εκατ. Ευρώ ενώ για τον πλήρη εκσυγχρονισμό όλων των συστημάτων αεροναυτιλιακού εξοπλισμού ο προϋπολογισμός από την ΥΠΑ είναι 313 εκατομμύρια ευρώ.
Ποσό αμελητέο για τον κρατικό προϋπολογισμό του 2026 (1,765 τρις). Αν και το οικονομικό κόστος είναι το τελευταίο πράγμα που πρέπει να απασχολεί την Πολιτεία όταν μιλάμε για την ασφάλεια των Πολιτών.
Κάτι τέτοιο φυσικά θα γινόταν από μία κυβέρνηση που θα είχε προτεραιότητά της την κάλυψη των αναγκών της κοινωνίας και όχι των αφεντικών της.
Ο πολιτικός φορέας Ελλήνων Συνέλευσις, μέσα από την καταχώρηση των προγραμματικών δηλώσεων του στον Άρειο Πάγο μπορεί να εγγυηθεί την κάλυψη των αναγκών της Πολιτείας σε όλα τα επίπεδα καθώς ο Πολίτης θα είναι παρών και ενεργός στην λήψη αποφάσεων.