Γράφει η Αργυρώ Παναγιωτοπούλου
Στις τελικές διαπραγματεύσεις με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο βρίσκεται μια σημαντική αναθεώρηση των κανόνων της ΕΕ που διέπουν την παραγωγή και την εμπορία φυτικού πολλαπλασιαστικού υλικού (ΦΠΥ), σηματοδοτώντας, όπως υποστηρίχθηκε, τον εκσυγχρονισμό του σημερινού νομοθετικού πλαισίου.
Ωστόσο, μια συμμαχία ΜΚΟ, αγροτικών οργανώσεων και βελτιωτών, προέβη σε κρίσιμη παρέμβαση, απευθύνοντας επείγουσα έκκληση στους Υπουργούς Γεωργίας των κρατών μελών για την προστασία και ενίσχυση της αγροβιοποικιλότητας.
Οι οργανώσεις, μεταξύ των οποίων και πολλές ελληνικές, τόνισαν τη θεμελιώδη σημασία της ποικιλομορφίας σπόρων και φυτικού υλικού για ανθεκτικά αγροδιατροφικά συστήματα και ποιοτική διατροφή. Επεσήμαναν επίσης, ότι η ενίσχυση της βιοποικιλότητας πρέπει να αποτελεί καίρια πολιτική επιλογή, προσφέροντας στους αγρότες τους απαραίτητους γενετικούς πόρους, ώστε να ανταποκρίνονται στις προκλήσεις της αυξανόμενης κλιματικής αβεβαιότητας.
Με τη σημερινή της νέα πρόταση, η Ε.Ε. έρχεται να συμπτύξει σε ένα νέο ενιαίο κανονισμό για το φυτικό πολλαπλασιαστικό υλικό, τις δέκα υφιστάμενες τομεακές οδηγίες που ρύθμιζαν ξεχωριστά την εμπορία σπόρων και φυτών. Η ευρωπαϊκή αυτή απόπειρα, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μια ουδέτερη κανονιστική απλοποίηση, αλλά είναι μάλλον μια επικίνδυνη προσπάθεια να μπει σε καλούπι το φυτικό αναπαραγωγικό υλικό, που από τη φύση του είναι ζωντανό και πολύμορφο.
Στο όνομα της υψηλής ποιότητας και της επισιτιστικής ασφάλειας, οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί δεν μπορούν να αντιμετωπίζουν τους ζωντανούς οργανισμούς, όπως είναι οι σπόροι, σα βιομηχανικά προϊόντα που πρέπει να είναι καταγεγραμμένα, ομοιόμορφα και απόλυτα ταιριαστά με το πρότυπο. Η αγροβιοποικιλότητα όμως, η οποία σήμερα ασφυκτιά παγιδευμένη στα αδιέξοδα των κανονιστικών πλαισίων, δε γεννήθηκε ούτε στους ογκώδεις φακέλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ούτε στο κλειστό τεχνητό περιβάλλον των εργαστηρίων. Γεννήθηκε μέσα στα χωράφια από την πολύτιμη εμπειρία των αγροτών, οι οποίοι εντόπιζαν κάθε χρονιά εκείνους τους σπόρους που αντέχουν περισσότερο στο κρύο, στην ξηρασία ή στις διάφορες ασθένειες, δημιουργώντας έτσι φυσικά βελτιωμένες ποικιλίες, έτοιμες για νέα καλλιέργεια.
Παρόλα αυτά, η ΕΕ επιμένει στις εμμονικές ιδεοληψίες της για ελέγχους, δυσπιστεί προκλητικά απέναντι στη φύση και τους ανθρώπους που τη δουλεύουν και φυλακίζει την ίδια τη φυσική ποικιλομορφία σε μητρώα, καταχωρήσεις σε στατιστικούς καταλόγους και πρότυπα ομοιομορφίας. Το ευρωπαϊκό αγροτικό πρόγραμμα αδιαφορεί, επίσης, για τις ξεκάθαρες επιστημονικές τοποθετήσεις για την ποικιλομορφία η οποία εγγυάται την ασφάλεια του συστήματος, δε λαμβάνει δε, καθόλου υπόψη ότι λιγότεροι σπόροι, σημαίνει αδυναμία και λιγότερες λύσεις για το μέλλον.
Η αγροβιοποικιλότητα έχει ήδη συρρικνωθεί, η παγκόσμια διατροφή στηρίζεται σε λίγα μόνο είδη και η ΕΕ, που κόπτεται για την κλιματική αλλαγή και τις συνέπειές της, φροντίζει, με τους κανόνες της, για τη συγκέντρωση της αγοράς σπόρων σε λίγες μεγάλες εταιρείες. Όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν την αφθονία που τους προσφέρει η φύση και όταν αυτή παραβιάζεται μετατρέποντας τους σπόρους σε προϊόντα για πολυεθνικές εταιρείες, εργαστήρια ή γραφεία, όπου παίρνονται οι αποφάσεις, για κατηγοριοποιήσεις του φυτικού πολλαπλασιαστικού υλικού, τότε παύουμε να μιλάμε για βιώσιμη γεωργία και για μακροπρόθεσμη επισιτιστική ασφάλεια.
Η φύση ξέρει καλά τη δουλειά της κι αν δεν έχει η ίδια φωνή για να ακουστεί στους διαδρόμους των Βρυξελλών, οφείλουμε να γίνουμε εμείς η φωνή της για να υπερασπιστούμε τους σπόρους, τα Δώρα που απλόχερα μας προσφέρει για να τραφούμε και να συντηρηθούμε στη ζωή.
Μπορούμε επίσης να υποδείξουμε και τους τρόπους για να αναστραφεί η κατηφορική πορεία της ευρωπαϊκής αγροτικής πολιτικής, αλλά προς το παρόν, ας μιλήσουμε για τη χώρα μας.
Είναι απαραίτητο να καθιερωθεί σε ολόκληρη την επικράτεια, η καλλιέργεια μόνο με παραδοσιακούς Ελληνικούς σπόρους, επανακτώντας άμεσα και συμπληρώνοντας εκ νέου, το ταμείο των ελληνικών σπόρων. Παράλληλα δε, να γίνει αναγνώριση όλων των φυτών της ελληνικής χλωρίδας και όλων των παραγώγων τους.
Να απαγορευτούν όλοι οι γενετικά τροποποιημένοι σπόροι και τα παράγωγά τους.
Οι πολίτες να διασφαλίζονται με τρόφιμα υγιεινά και επαρκή, μετά το σχολαστικό έλεγχο ολόκληρης της διατροφικής αλυσίδας.
Να εφαρμόζονται εξελιγμένες μέθοδοι, βασισμένες σε τεχνικές καλλιέργειας σύμφωνα με τις αρχέγονες αρχές που διατυπώνονται στη Μητέρα Φύση και όλα τα χωράφια, χρειάζεται να ποτίζονται με καθαρό νερό απαλλαγμένο από δηλητήρια, τοξίνες κ.α.
Αυτή είναι η απάντησή μας στους ευρωπαϊκούς κανονισμούς για τους σπόρους, όπως εκφράζεται και αναλύεται διεξοδικότερα στις Προγραμματικές Δηλώσεις του Πολιτικού Φορέα “Ελλήνων Συνέλευσις”. Το Πρόγραμμα του Φορέα κυκλοφορεί ελεύθερα στο Διαδίκτυο, για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες, πάνω στο φλέγον ζήτημα της διατροφής μας, το κοινωνικό αυτό πρόβλημα που απασχολεί όλους μας και χρήζει άμεσης λύσης.